brass

Het extra verlengde weekend (4 dagen !) staat in het teken van muziek.

Gisteren was er een optreden van Brass Band Wilebroek in GC De Pit te Buggenhout. Een competitie-band met een aantal mooie prijzen op het palmares: Belgisch en Europees kampioen in 2006 en 2007 en vice-wereldkampioen in 2005. De stukken die ze speelden waren navenant, met typische brass band composities, minder gekend bij het gewone publiek (waartoe ik mezelf reken) en in primeur ook het verplichte wedstrijdstuk voor het komende kampioenschap. Technisch heel dik in orde, de ene stukken klonken al wat toegankelijker dan andere, maar al bij al was het een zeer leuke ervaring.

Maandagavond staat er een geheel ander muzikaal spektakel op het programma: de Night of the Proms met onder andere Simple Minds en Sinéad O’Connor. Ik ben er al 2 maal naar gaan luisteren en vind de mix van klassieke muziek en moderne pop een heel goeie combinatie. De verwachtingen zijn hoog gespannen, maar ik ben ervan overtuigd dat ze weer bevedigd zullen worden!

Yamaha

Ze is besteld, de nieuwe piano. Degene die ik staan had was niet van mij maar was een huurkoop: een interessante formule waarbij je de piano voor een jaar huurt aan een bedrag van ongeveer een vierde van de aankoopprijs. Na dat jaar heb je twee mogelijkheden: je stopt ermee en je geeft de piano in originele staat terug. Het huurgeld ben je dan wel kwijt maar je hebt gedurende een jaar de piano kunnen gebruiken. Een andere mogelijkheid is dat je dat toestel of een willekeurig ander (maar duurder) toestel in de winkel koopt, waarbij het huurgeld dan omgezet wordt in een voorschot. Die piano kan dan een akoestische zijn of een andere digitale. De Roland piano die ik gedurende een jaartje in gebruikt had was niet zo slecht, maar ik vond de klankkwaliteit niet zo denderend, dat kan ook niet met 2 boxen van 25 Watt, en de touché (het authentieke pianogevoel bij het induwen van de toetsen) was voor verbetering vatbaar. Ik heb in de winkel ook enkele duurdere Roland modellen geprobeerd en ze hadden allemaal dezelfde "problemen", er waren enkel wat meer geluidjes te kiezen en meer digitale bewerkingsmogelijkheden. Spielerei dus voor de beginnende pianist. In de winkel stonden een aantal akoestische piano's en m'n oog viel op een Yamaha P116 buffetpiano met demperpedaal. Een mooi toonzaalmodelleke aan 4000 EUR. Die voelde goed aan en de klank was naar mijn normen heel goed. Nadeel bij een akoestische piano is de jaarlijkse onderhoudsbeurt van een 80 EUR, de leveringskosten van een 250 EUR, en je kan die ook niet helemaal stil krijgen (dit gaan de buren graag lezen ;-) Na rijp beraad en dialoog met vrienden, collega's, ouders en verkopers heb ik uiteindelijk gekozen voor de Yamaha CLP-240, toonzaalmodel. Een digitale piano van vorige generatie (lees editie 2007), met een geweldige toonzaalkorting, hoewel er niets aan is, en met 2 jaar garantie (1 jaar van Yamaha, en 1 jaar van de Leo). De nieuwere CLP-3xx reeks is net uit, maar heeft enkel wat esthetische veranderingen, aan de klank en de touché is niets veranderd, die blijven bij Yamaha van goeie kwaliteit.

En nu kan ik met veel motivatie een nieuw muzikaal jaar beginnen.

Beleuvenis - part 2

Na de Folk editie van vorige week was het gisteren de beurt aan Beleuvenissen Special. De avond werd ingezet met een zoektocht naar een goed restaurantje in de Muntstraat, de Leuvense Rue des Bouchers. Ons oog is toen gevallen op De Troubadour, omwille van het mooie kader, de lekkere schotels bij de eters op het terras en de zeer uitgebreide kaart. Het varkenshaasje met graanmosterdsaus was dik in orde en de scampibrochette zag er ook heel lekker uit. Enige minpuntje: de portie frietjes die we kregen was voor 1 persoon, dan maar vlug een 2de portie gevraagd waar we vrij lang hebben mogen op wachten. Pluspunten: extra frietjes werden niet aangerekend, gratis aperitiefhapjes vooraf en een glaasje (waterige) Amaretto achteraf, waar ik enkel eens van geproefd heb.
De optredens dan:

• De Sublimos, met onder andere Rafke van Brussel, op het Hogeschoolplein (het restaurant was deze keer bijna leeg). Niet zo subliem als hun naam deed vermoeden, met wat platte humor en fletse muziek. Ander en beter...
  
  
• Jo Lemaire op de Grote Markt, begeleid door het Concord Jazz Ensemble. Een combinatie van eigen chansons en interpretaties van het oeuvre der groten, opgefleurd met een side-act voor doven en slechthorenden. Een vrouw met een geweldige stem die het podium als tweede thuis heeft. Klasse !
  
  
• Udo en Born Crain (aka Born, aka Reborn). Verrassend goeie live muziek, jazzy, soul, ambiance, romantiek, alles was er. Het hoogtepunt van de avond.
  

We hebben nog een poging gedaan om De Kreuners op de Oude Markt te bezoeken, maar het plein was spijtig genoeg afgesloten wegens teveel volk. In de verte hoorden we nog Sergio en zijn Ladies een of andere cover brengen als afsluiter van een prachtige avond.

Beleuvenis

Elke vrijdag van juli organiseert Leuven een muziekfestival, Beleuvenissen, op 7 verschillende locaties, met elke week een ander thema en met gratis toegang. Gisteren draaide het allemaal rond folk, in de ruime zin van het woord.
We waren de avond goed begonnen met Beleuvenissen culinair, waarbij ter gelegenheid van de 20ste editie een aantal restaurants een menu aanboden voor 20 euro rond, zonder drank. Na wat rondvraag bij collega's en gezamenlijk overleg hebben we gekozen voor De Blauwe Maan. Naar verluidt zou die een speciale, maar lekkere keuken hebben. De menu bestond uit een tomatengazpacho (in een glaasje waar enkel een koffielepeltje in paste), gevolgd door de tomaat garnaal met rucolasla (3 kerstomaatjes, en we hadden geluk, want al de rest had er maar 2 gekregen), en daarna een stukje tournedos met wortelpuree en polenta. Allemaal heel lekker en fijn, maar met de hoeveelheden van de "nouvelle cuisine", zodat een hoorntje met 2 bollekes uit de Crocantino er nog met veel gemak bij ging.

Dan de optredens zelf. Volgende groepjes hebben we gezien, in willekeurige volgorde:

- Velvet, Ierse Folk pur sang, in een prachtig verlicht decor in de Boekhandelstraat.

- Zakdoek, op het Vounckplein bij de Domus, even groot als de groepsnaam. Hun muziek was heel goed, sterke muzikanten, maar vooral heel grappig en het volk werd er mee in betrokken. Tof!

- Red Cardell. Daar zijn we maar 2 minuutjes blijven staan, niet echt ons ding.

- Cluricauns op het Hogeschoolplein. U weet wel, nabij de winnaars van Mijn Restaurant. Was niet slecht, maar paste meer als achtergrondmuziek bij de strijk of zo ;-)

- Carlos Nuñez op de Oude Markt, en die stak duidelijk met kop en schouders boven de rest uit. Prachtige muziek, een schitterende show en heel goeie geluidskwaliteit (niet altijd evident voor een buitenoptreden). Ja, het was "af". Hij heeft er in ieder geval al zeker 1 fan bij ! Een heel mooi einde van een heel mooie avond.

Het is mijn leven

Sommige liedjes blijven hangen. Zo eentje is de laatste dagen regelmatig op de radio te horen: "This is the Life" van Amy Macdonald.
Door een bizarre hersenkronkel doet het me denken aan de soundtrack uit de mini-reeks Children of Dune, die we beter kennen uit de generiek van de populaire Peking Express reeks.
Edit 24/06/08: blijkbaar wordt de muziek ook gebruikt in de trailer van de laatste Indiana Jones.

Geniet maar mee !

Rallentando

Gedaan, finished, amen, finito, schluss... met de examens voor dit jaar. Het waren er 5 (zie vorige post) en ziehier een kleine résumé:

- Dictee: zeer matig. We (collega en ik) moesten op een andere plaats gaan zitten dan waar we het ganse jaar door zaten, waardoor ik het gevoel had dat ik de afgesproken code met het voet-getik niet zo goed kon horen (puur psychologisch waarschijnlijk).

- Theorie: heel goed. Ik ben wel gewend om te blokken (ttz 't was al een tijdje geleden, maar 't is zoals fietsen, helemaal verleert ge dat niet), en meer was er niet aan.

- Zichtlezing: door het stormweer van 2 juni waren we een 10-tal minuutjes te laat op de voorbereiding, waardoor we de helft gemist hadden, wat zeer jammer was, want het stukje was eigenlijk niet zo moeilijk en klonk nog heel mooi ook. Gevolg: een matig examen.

- Repertorium: op een klein foutje na heel goed. De leraar was tevreden, en ik dus ook.

- Piano: 3 stukjes waren het. In het eerste deed ik halverwege een verkeerde vingerzetting, waardoor het gedurende 2 maten effen vals klonk, en heb die dan gauw effen herspeeld. Jammer, want een slecht begin voorspelt meestal niet veel goeds. Het tweede stukje was wel in orde. Op het einde van het derde stukje heb ik een paar noten overgeslagen tijdens een versnelling (zwaardere toetsen dan gewend). Op het einde zei de lerares " 't was toch goed ". Vooral het woordje toch deed me nogal raar kijken, maar zegt me wel dat ik door zal zijn.

Hopelijk zag ik er tijdens het examen niet uit zoals Pierre-Alain Volondat, toen hij in 1983 de Koningin Elisabethwedstrijd won (kijk vooral naar het stukje na 1 minuut).

Opmerking: hier stond een clipje uit youtube. Spijtig genoeg is dat weggehaald geweest omwille van copyright redenen.