Pak de poen

Wegens het schone weer van vandaag zou het zonde geweest zijn om de ganse dag binnen te zitten. Ter voorbereiding op de 25 km van Omloop Kluisbergen van zondag 24 mei gingen we naar Officiele wisselbekertocht van wandelclub De Grashoppers Keiberg in Scherpenheuvel. Het was een pracht van een wandeling langs Kaggevinne, de Eikenboom, bekend uit "De Smaak van de Keyser" en Assent (Bekkevoort). Een aantal trekjes kwamen me bekend voor, stukken uit de GR 512 van Diest naar Geraardsbergen, die ik verleden jaar deels gestapt heb.
Ter hoogte van de Galgenberg liep er een man voor ons die commentaar aan het geven was tegen een koppel dat voor hem liep, over het feit dat Galgenberg een wijk is in Mechelen waar er ooit nog een galg gestaan heeft. Bij het passeren van de man, die een stuk trager stapte dan ons, zei ik vriendelijk goeiedag, die hij beantwoordde met een gelijkaardige groet, en zei daarbij ook "dag mevrouwtje" tegen Freya. De man in kwestie bleek René Verreth te zijn, tweelingbroer van Manu Verreth, met wie hij samen speelde in De Collega's, het Pleintje, en later ook minder roemrijk in de Pak-de-poen-show.

Dames en heren, geniet u nog even mee van de praktische proef met de autootjes:

Gezondheid !

Na de georganiseerde wandeling van vorige zondag op de Vlaams-Brabantse wandeldag in Oud-Heverlee (merci aan de KBC voor de sponsoring) was er een stand van de CM om de mensen te informeren over hun gezondheidstoestand aan de hand van bloeddruk, BMI en vetmassa. Het meeste volk was al gepasseerd en de CM medewerkers stonden er een beetje werkeloos bij, we hebben ze dan maar wat lastig gevallen om onze gezondheid eens na te gaan. Het eerste probleem rees al bij een lage bovendruk en een hoge onderdruk. Daar wisten ze effen geen raad mee. De CM man was met een redenering begonnen, maar zei al vlug dat hij met andere tabellen in z'n hoofd zat. Ik vermoed die van Mendelejev of de aflossingstabel van zijn hypothecaire lening, want de uitleg sloeg op niet veel. De CM vrouw begon ook iets te zeggen over druk van bloed naar de benen toe en van de druk van de benen naar boven, maar moest ons meer details verschuldigd blijven. Dan kwam mijn vetmassa: 15,5%. De CM vrouw had me tijdens de meting al eens goed bekeken en zei toen ze het resultaat bekeek: "Oejejoei, gij moogt zeker niet vermageren zunne", en ze wees naar een uitgebreide tabel in haar info folderke. Na wat zoekwerk kwamen we tot de conclusie dat ik perfekt in het midden van de "normale" zone voor mijn geslacht en leeftijd zat. Ik vroeg dan of ik meer vet of suikers moest eten ('k had na de verkwikkende wandeling enorme zin in een goeie pannenkoek), maar dat kon ze niet echt aanraden. Ook bij m'n BMI begon ze al te vrezen dat die aan de lage kant zat, namelijk 21,9. De BMI van een normale mens bevindt zich ergens tussen de 20 en de 25. Ik zou zelf zeggen: schoon in 't midden, zij vond dat een beetje magertjes.
Als we eens goed in de startzaal rondkeken voelden we ons van de jongsten die dag. Misschien waren de CM medewerkers gewoon om de ganse dag mollige bommakes over de vloer te krijgen, die geattendeerd moesten worden op een delikaat punt. We kunnen ze het niet kwalijk nemen.

Feestdag

Wat doet een wandelmens op een feestdag en er is goed weer ? Dan neemt die de vriendin mee met de wagen en rijdt naar het Belgisch wandelparadijs bij uitstek: de Voerstreek. Onze gids van dienst: Dagstappersgids Limburg, waaruit wandeling 16 van 21,5 km met als vertrekpunt Sint-Martens-Voeren. Het begin aan de kerk was wat moeilijk aangegeven, maar eenmaal op dreef waren de beschrijving en de markeringen redelijk duidelijk. Tot in het Bovenste Bos konden we de wit-rode strepen van GR-128 volgen, en vanaf daar was het uitkijken naar de geel-rode markeringen van het Krijtlandpad. Onderweg nog wat gepicknickt op een bankje in het bos en ietsje verder zijn we het noorden kwijtgeraakt zodat we na een 20-tal minuutjes (gelukkig maar) op hetzelfde punt uitkwamen. Buiten deze ene omzwerving zijn we vrij makkelijk terug aan de wagen geraakt. Het was een prachtige wandeling, met heel veel natuur, bossen, weiden, een beetje asfalt, een paar pittige klimmetjes en een aantal dorpjes met sympathieke terrasjes, zoals Teuven, Slenaken en Noorbeek.



Van al dat wandelen kregen we een grote honger, die we dan gestild hebben met een lekkere portie mosselen natuur in restaurant Mykene in het Muntstraatje in Leuven. Een aanrader voor wie houdt van goeie Belgisch-Franse keuken ! En er was nog net plaats genoeg voor een hoorntje met 1 bolleke stracciatella van bij Billy's Ice Cream op de Oude Markt. Voor wat mij betreft heeft de Crocantino afgedaan als beste ijssalon van Leuven !

Sjport

(uit te spreken zoals Ben Crabbé het doet)

Dit weekend kon ik de beentjes 2 keer strekken:

- zaterdag was de afspraak aan het kasteel van Horst, waar we de Broekemwandeling ter hoogte van de Gempemolen uitgebreid hebben met een groot stuk van de Sassenbeekwandeling. Beide niet al te lang, de som van beide was juist genoeg om op tijd terug te zijn voor een lekkere portie peuzelribbekes in Herberg In de Ster (aka bij Boeres).

- zondag was er in Lede (tegen Aalst) de 24ste Kleine Koutertochten. Omdat het nogal een eindeke rijden was met de auto en we tegen de middag terug moesten zijn, zijn we niet verder geraakt dan de toer van 15 km. Maar dat was voldoende om daar de streek te leren kennen: veel beton en asfalt, met af en toe eens een schoon trekske door de natuur. Bij gebrek aan beter in de buurt...

Alisha

Tijdens de wandeling op de Nationale Wandeldag te Ath vorige zondag, werden we op een boerenbaantje ingehaald door een zwarte joggende vrouw, stevig gebouwd, kort kroezelkopje, tattoo op de arm. Ze vroeg ons in het Engels of we de weg naar Attre-Brugelette wisten zijn. Vermits we zelf maar de pijltjes volgden, zoals naar gewoonte bij elke Aktivia-wandeling, wisten we zelf niet waar we waren en is ze ons een eindje blijven meevolgen. Volgens onze schatting was het einde op ongeveer een kwartiertje stappen, en daar was meer volk dat misschien de weg wel wist. Tijdens de korte woordenwisseling waren we te weten gekomen dat ze Alisha noemde, afkomstig was uit Connecticut, voor het Amerikaanse leger werkte, en gestationneerd was in een nabije basis. Ze zag er het type uit van iemand die met de blote hand een mens kon ombrengen op 7 verschillende manieren, en hebben dan niet veel verder gevraagd. Toen we in het centrum van Ath in een park een oude man op een bankje zagen zitten hebben we die dan in het Frans de weg gevraagd en dan simultaan naar het Engels vertaald. Volgens die man was het te voet nog een heel end (met een nogal verwarrende uitleg over het te volgen trajekt), waarna Alisha met een diepe zucht en veel gemompel in de goeie richting vertrok. Na een korte overpeinzing (we waren zeer ruim op schema aangekomen) ben ik haar achterna gelopen en voorgesteld om haar te voeren. Ze had er niet het volste vertrouwen in, maar was wel wanhopig genoeg om mee te rijden tot in Brugelette, 9 km verder.
Bij deze m'n eerste werk van barmhartigheid dit jaar.

Reliable Optimist

Dat het KMI het tegenwoordig heel lastig heeft om een goeie voorspelling te doen is best wel te verstaan: op een paar uur tijd kan het weer omslaan van stralende zonneschijn naar een gietende regen. Anderzijds zou je ook kunnen beweren dat de voorspellers het eigenlijk nog niet zo moeilijk hebben: "Er is kans op regen, en daartussen droog met mooie opklaringen. Er staat een matige wind en we krijgen middagtemperaturen rond 12u". Veel kans dat ze er op zitten.

Ondanks het wisselvallige weer heb ik dit weekend toch 2 mooie wandelingen kunnen doen. Telkens heb ik het vertikt om m'n regenjas mee te nemen, hoewel een personaliteitstest me gecatalogeerd heeft als een Reliable Realist (zeg maar zelf of het klopt). En ik heb geluk/gelijk gehad: telkens heeft het een heel klein beetje geregend, niet voldoende om een jas aan te trekken, mocht ik die al bijgehad hebben.

Zaterdag was er een combinatie van de Meidrieswandeling en de Chartreuzenbergwandeling, met een tussenstop in "Het bed van Napoleon" te Linden, met een heel lekkere keuken, waar de illustere keizer echt zou geslapen hebben en naar verluidt ook een kind zou hebben verwekt, de sloeber.

Zondag was er een wandeling in Burst (Erpe-Mere) van een 20-tal kilometer ten voordele van het onderzoek naar ruggemergletsel, langs vele aarden weegjes tussen weiden en velden, en achteraf nog een potteke rijstpap, welverdiend welliswaar.

Heideroosjes

De sportactiviteiten van dit weekend:

Zaterdag een fietstochtje van een 50-tal kilometer langs het fietsroutenetwerk van het Hageland, waarbij we netjes de marginale driehoek vermeden hebben ;-). Het landschap aldaar blijft me bekoren, redelijk vlak welliswaar, maar een mooie mix van groen, rustige weggetjes langs spoorlijnen, waterlopen, vijvers en residentiële wijken met chique villa's. De richting naar het volgende knooppunt staat heel goed aangegeven op de talrijke paaltjes bij elk kruispunt (het helpt als er iemand meerijdt die iets meer geconcentreerd op de baan let ;-) ). Een zeer interessante link om zelf je route samen te stellen kan je hier vinden.


Zondag de Heidetochten in Gooik/Kester. Er zijn minstens 2 zekerheden in het leven: het KMI zit er in het weekend altijd naast, en de Heidetochten in Gooik staan garant voor een prachtig parcours. Een glooiend landschap, door weiden en bossen, en altijd veel volk, want de meeste wandelaars weten waaraan ze zich mogen verwachten. Een 18-tal kilometer was voldoende om de beentjes in vorm te houden.

Sport

De 20 km door Brussel is amper nog een weekje ver, en door al het gewandel van de voorbije tijd is m'n conditie er niet op vooruit aan het gaan:

- 4 mei: de 50 km van Omloop Kluisbergen, in een recordtijd van 8 uur rond.

- 12 mei (Pinkstermaandag): GR 512 Diest-Geraardsbergen, waarvan ik het eerste stuk tot in Bierbeek gevolgd heb, een goeie 60 km. Een prachtig parcours, op een heel zonnige (lees dorstige) dag, met een deugddoende stop in het Wagenhuis aan het Kasteel van Horst. Maar door het warme weer heb ik gedurende 3 dagen last gehad van een dikke blaar op rechterhiel, en een gekneusde dikke linkerteen. De blaar is helemaal geresorbeerd in de hiel en is niet meer te zien of te voelen, en van de kneuzing heb ik gelukkig geen last zolang ik maar m'n loopschoenen aan doe.

Deze morgen was er een mooie wandeling in Sint-Lievens-Houtem, eentje van ocharme 13 km, en de dikke teen begon te protesteren. M'n wandelschoenen zal ik voorlopig effen aan de kant moeten laten, doordat de plooi aan de tenen aan de linkerkant de boosdoener is.

Vandaag organiseerde Anders Reizen ook een wandeldag in de Bremberg, in het nabije Haasrode, en ik wou daar nog een T-shirt ophalen, die ik tegoed had van m'n bestelling voor de reis in september. Daar heb ik een mooie wandeling gedaan van 11 km, die eens niet afgepijld was, zoals bij de Aktivia wandelingen, maar waarvoor ik een wegbeschrijving en stafkaart meekreeg. Het meeste heb ik gelopen, om toch wat aan de conditie te doen, zodat ik op een dik uurtje terug binnen was. Hier en daar waren er een paar nieuwe stukjes die ik nog niet gedaan had, wat het zeker de moeite waard maakte.