brass

Het extra verlengde weekend (4 dagen !) staat in het teken van muziek.

Gisteren was er een optreden van Brass Band Wilebroek in GC De Pit te Buggenhout. Een competitie-band met een aantal mooie prijzen op het palmares: Belgisch en Europees kampioen in 2006 en 2007 en vice-wereldkampioen in 2005. De stukken die ze speelden waren navenant, met typische brass band composities, minder gekend bij het gewone publiek (waartoe ik mezelf reken) en in primeur ook het verplichte wedstrijdstuk voor het komende kampioenschap. Technisch heel dik in orde, de ene stukken klonken al wat toegankelijker dan andere, maar al bij al was het een zeer leuke ervaring.

Maandagavond staat er een geheel ander muzikaal spektakel op het programma: de Night of the Proms met onder andere Simple Minds en Sinéad O’Connor. Ik ben er al 2 maal naar gaan luisteren en vind de mix van klassieke muziek en moderne pop een heel goeie combinatie. De verwachtingen zijn hoog gespannen, maar ik ben ervan overtuigd dat ze weer bevedigd zullen worden!

Promotie

Gisteren ben ik gepromoveerd van "den anderen" tot "Kristofje"... door Ronin, het drie-jarige zoontje van broer Litrik van vriendin Freya.

Ten aanval !

Holiday season komt er aan en dat betekent dat er een heleboel nieuwe games gereleased worden. Zelf ben ik ooit fan geweest van de betere first-person shooters, en het is altijd rond deze tijd dat de kriebels terug beginnen te komen. Er zijn een aantal nieuwkomers die voortteren op het succes van hun voorgangers:

- FarCry 2, het vervolg op het enige spel dat ik ooit 2 keer heb uitgespeeld.

- Call of Duty - World at War, dat zich deze keer afspeelt in WOII (back to the roots).

- Crysis - Warhead, de stand-alone opvolger van het immens populaire Crysis.

In het meer tactische genre is er ook Command & Conquer - Red Alert 3, het vervolg op een spel dat ook al jaren en dagen meegaat en waar ik ook al veel plezier aan beleefd heb.

Af en toe kan ik ook eens een RPG appreciëren, en de nieuwkomers daar zijn Neverwinter Nights 2 - Storm of Zehir, de add-on op de klassieker van 2 jaar geleden en Fallout 3, waar ik nog geen enkele van geprobeerd heb maar die ook goeie kritieken krijgen.

Let the games begin !

1450

is het aantal films dat ik al gequoteerd heb op imdb.

Nog 50 te gaan en we zitten aan 1500.

En dan is het feest !

Nieuw speelgoed

Tijdens de laatste reis heb ik gemerkt dat m'n trouwe Canon Ixus 40 een groot tekort had: optisch zoombereik. Met een 3x optische zoom geraak je eigenlijk nergens, en de digitale zoom is simpelweg onbruikbaar.
Twee mogelijkheden: een SLR camera met vervangbare lenzen, maar dat was voor mij geen optie omdat ik niet de ganse tijd met lenzen wil rondzeulen. De andere mogelijkheid is een "compact" camera met een groot zoombereik. Twee collega's hadden de studie voor mij al gemaakt (waarvoor dank :-) en de keuze is gevallen op de Panasonic Lumix DMC-FZ28 met een 18x optische zoom (27-486mm, 35mm equivalent). Heeft een heleboel nifty features die je maar eens op de site moet nalezen: mega O.I.S., opnemen in HD-Ready formaat aan 30 beelden/sec, lange levensduur van de batterij, gewicht valt goed mee, alles kan handmatig ingesteld worden (behalve de focus zelf), ...

(EDIT 22/10/08: ook de focus kan manueel geregeld worden met een klein joystickske! )

Ondertussen heb ik hem anderhalve week in mijn bezit en heb al een paar testjes kunnen doen, maar ben nog lang niet klaar met de manual en ben er voorlopig heel tevreden over. Enige minpuntje dat ik tot nogtoe ontdekt heb bij foto's binnenshuis zonder flits: veel ruis bij hoge ISO waarden (moet ik eens vergelijken met de Ixus).

Later meer nieuws en wat foto's.

Liefde is...

...bij elkaar een oorkaars steken :-)

Ok, niet echt smakelijk om te lezen als je net aan het eten bent, maar meer info kan je hier vinden.

Dit weekend eens geprobeerd wegens niet zo goed meer horen en al lang geleden dat de dokter de oren nog eens had leeggespoten, maar het heeft echt gewerkt !

Maestro, music please

Filmpjes die de laatste 2 weken op het programma stonden:

Casualties of War (1989): er zijn vele oorlogsklassiekers en dit is er nog ene. Geregisseerd door Brian De Palma en met Michael J.Fox en Sean Penn in de hoofdrollen. Penn zie ik graag spelen, die doet het altijd goed, maar met Fox heb ik een klein probleem, dis associeer ik teveel met Family Ties en Back to the Future die hem naar mijn gevoel beter liggen. Het verhaal is ook iets te Amerikaans, vandaar "maar" een 6/10.

Soylent Green (1973): een klassieker uit de oude doos met Charlton Heston. In het jaar 2022 raakt de wereld overbevolkt, is de natuur helemaal om zeep en krijgen de mensen chemische troep te eten. Dan is er Soylent Green, een groen koekje waar iedereen voor vecht. Een man wordt vermoord in zijn appartement en Heston, politieman met een sjalleke, gaat op onderzoek. Zo komt de ware aard van de koekjes naar boven. De film voelt heel oubollig aan, maar de boodschap is duidelijk: we zijn de wereld aan het verknoeien en dat al 35 jaar geleden voorspeld. Score: 7/10.

August Rush (2007) gaat over een weesjongetje met een buitengewoon muzikaal talent op zoek naar zijn ouders die hij nooit gezien heeft, en onderweg terechtkomt bij mensen die het minder goed voor hebben met hem. Beetje (veel) overdreven maar wel een aangrijpend verhaal en een niet-zo-slechte prestatie van Freddy Highmore, die we ook al zagen in Finding Neverland, Charlie and the Chocolate Factory en The Spiderwick Chronicles. De film was genomineerd voor de Oscar voor beste muziek, maar heeft die spijtig genoeg (een beetje onterecht) niet gewonnen. Wel aangrijpend. Score: 7/10.

Music and Lyrics (2007): romantische comedy met Drew Barrymore en Hugh Grant. Grant speelt een zanger/muzikant die in zijn jeugd een paar goeie hits gehad heeft maar er de laatste jaren niet veel meer van bakt. Hij krijgt de kans om een liedje te componeren voor een half-naakte vrouwelijke tiener-idool, en vraagt hulp aan de vrouw (Barrymore) die zijn plantjes komt soigneren. Romantisch, dat wel, maar weinig verhaal en zeer middelmatig geacteerd. Gezien op aanraden van de collega's ;-) Score: 6/10.

Wanted (2008): een actieprent met onder andere James McAvoy, Angelina Jolie en Morgan Freeman. Over een gefrustreerde kantoorklerk die te weten komt dat hij de zoon is van een vermaarde moordenaar met bovenmenselijke krachten. 't Was weeral een tijd geleden dat ik nog eens een actiefilm pur-sang gezien had, en dan kan ik die des te meer appreciëren. Te bekijken met een grove korrel zout, verstand op 0 en blik op oneindig, zo valt die best wel mee. Vandaar toch nog een 7/10.

Kung Fu Panda (2008), de nieuwste van DreamWorks Animation. Gaat over Po de panda, die bij z'n vader (een eend ?) werkt in een noodle-restaurant en een grote fan is van vechtsport maar er eigenlijk geen talent voor heeft. Als er op zoek gegaan wordt naar de drakenvechter om een gevaarlijke ontsnapte tijger te lijf te gaan blijkt dat Po de uitverkozene is en begint zo aan zijn moeizame training. Heel mooi geanimeerd en met goeie, grappige stukken. Heb er van genoten. Score: 8/10.

Vlomps

2 typisch Vlaamse woorden uit de streek van afkomst die me gisteren te binnen schoten: batoet en bakkendoen

Zoals in:

"da go niet. Batoet, da goat."

en

"ge zijt te dik. Bakkendoen !"

Non-fiction

Deze avond stond er een pracht van een film op het programma: Stranger than Ficion (2006) met Will Ferrell, Maggie Gyllenhaal, Queen Latifah, Dustin Hoffman en Academy Award winner Emma Thompson. Zoals de naam al zegt is het een zeer bizar verhaal dat iets wegheeft van The Truman Show. Het is een film met een origineel plot en als je hem graag wil zien kan je beter niet verder lezen...

Belastingsambtenaar Harold Crick begint opeens de stem van het verhaal te horen, het verhaal over zijn leven, zijn doen en laten, zijn werk, zijn liefde en ook zijn dood. De acteurs zijn schitterend gecast en niemand liet een steek vallen, en ook de (piano-)muziek paste perfect in het plaatje. Ik heb er enorm van genoten, vandaar de score van 9/10.

Toeval wil dat ik gisteren met m'n trouwe zondagse wandelgenoot (ex-belastingsambtenaar) uit Geraardsbergen tijdens de wandeling in Oudenaarde op het stedelijk kerkhof passeerde aan een aantal boeken met overledenen, en dat het middelste boek juist openlag op een bladzijde waarop zijn naam, exact hetzelfde gespeld, vermeld stond als zijnde overleden in 1998...

Zoals een collega uit de testafdeling ooit eens schreef: "some weared and strang phenomenons are hapening".

Zonder bezigheid

Eind 2004 was er een zoektocht naar het mooiste Nederlandse woord bij de Vlamingen. "Goesting" werd toen gekozen uit een lijst van 10 genomineerde woorden. De andere waren: geroezemoes, reutemeteut, oelewapper, verdonkeremanen, kittelorig, ledikant, klootjesdrogerij, poelepetaat en lichtekooi.

Eergisteren hoorde ik op het werk nog zo'n woord waarvan ik dacht "dat zou er ook bij gehoord hebben": koekeloeren, volgens van Daele : “Wachtend of zonder bezigheid uitkijken”.

Prachtig, koekeloeren.

Gezondheid !

Na de georganiseerde wandeling van vorige zondag op de Vlaams-Brabantse wandeldag in Oud-Heverlee (merci aan de KBC voor de sponsoring) was er een stand van de CM om de mensen te informeren over hun gezondheidstoestand aan de hand van bloeddruk, BMI en vetmassa. Het meeste volk was al gepasseerd en de CM medewerkers stonden er een beetje werkeloos bij, we hebben ze dan maar wat lastig gevallen om onze gezondheid eens na te gaan. Het eerste probleem rees al bij een lage bovendruk en een hoge onderdruk. Daar wisten ze effen geen raad mee. De CM man was met een redenering begonnen, maar zei al vlug dat hij met andere tabellen in z'n hoofd zat. Ik vermoed die van Mendelejev of de aflossingstabel van zijn hypothecaire lening, want de uitleg sloeg op niet veel. De CM vrouw begon ook iets te zeggen over druk van bloed naar de benen toe en van de druk van de benen naar boven, maar moest ons meer details verschuldigd blijven. Dan kwam mijn vetmassa: 15,5%. De CM vrouw had me tijdens de meting al eens goed bekeken en zei toen ze het resultaat bekeek: "Oejejoei, gij moogt zeker niet vermageren zunne", en ze wees naar een uitgebreide tabel in haar info folderke. Na wat zoekwerk kwamen we tot de conclusie dat ik perfekt in het midden van de "normale" zone voor mijn geslacht en leeftijd zat. Ik vroeg dan of ik meer vet of suikers moest eten ('k had na de verkwikkende wandeling enorme zin in een goeie pannenkoek), maar dat kon ze niet echt aanraden. Ook bij m'n BMI begon ze al te vrezen dat die aan de lage kant zat, namelijk 21,9. De BMI van een normale mens bevindt zich ergens tussen de 20 en de 25. Ik zou zelf zeggen: schoon in 't midden, zij vond dat een beetje magertjes.
Als we eens goed in de startzaal rondkeken voelden we ons van de jongsten die dag. Misschien waren de CM medewerkers gewoon om de ganse dag mollige bommakes over de vloer te krijgen, die geattendeerd moesten worden op een delikaat punt. We kunnen ze het niet kwalijk nemen.

Foto's Ladakh

De foto's van de reis staan eindelijk online. Je kan een link naar het Ladakh album hieronder vinden, ze zijn (één voor één) te downloaden in origineel formaat en je kan ze bekijken als een slideshow.

Enjoy !

From Ladakh

Voorproeverke

Vlees !

We zijn terug van reis, en 'k heb eindelijk wat tijd om een nieuw berichtje te plaatsen op de blog.

Het was heel goed geweest, het gezelschap was leuk (op een paar rare gevallen na :-), de omgeving was prachtig (online foto's zijn in aantocht), het eten viel nog redelijk mee voor een moeilijke eter als mezelve (was slechts 3 kilo afgevallen, maar ondertussen is de helft er al terug bij), heb schrikkelijk veel tempels en kloosters gezien, heb serieus diep naar adem moeten snakken op de hoogste passen, heb mijn ogen moeten dichtknijpen in een helse taxi-rit tijdens avondspits in Delhi en heb mijn liefje gemist tijdens de 10 dagen slapen in de tent bij vrieskou met een stranger.

India... het paradijs voor de vegetariër stond er in de beschrijving die we een paar weken voor afreis kregen. Als grote fan van een stukje lekker sappig rood vlees waren we daags na terugkeer met grote honger gaan eten in de Carnivore van Vlaams-Brabant: Restaurant Jos Theys Boerderij, waar je vlees op je bord kan krijgen volgens gewicht. Nog nooit zo'n lekkere Cote à l'os gegeten, en hoewel de honger heel groot was kon er na het stuk vlees van 400 gr geen dessert meer bij. Aan de prijzige kant, dus zeker niet voor elke week, maar wel een heel vriendelijke en attente (behalve om te betalen) bediening, super-vers en lekker vlees, sausjes en groentjes aan het buffet en een heel mooi en rustig kader.
Een aanrader voor elke vlees-eter !

Weg

De laatste post voor ik weg ben naar Ladakh.
Saluutjes en tot binnen 19 dagen !

What's in a name

Alles ging goed tot het publiek zijn naam begon te scanderen.

Humor

Wegens geen tijd om de hele resem films die ik de laatste weken gezien heb hier wat te bespreken, gewoon het lijstje en de score die ik op imdb gegeven heb.

As Good as it Gets. Met Jack Nicholson, Helen Hunt, Greg Kinnear en Cuba Gooding Jr. Grappig, leuk, goed geacteerd. Score: 8/10.

You Don't Mess with the Zohan. Comedy met Adam Sandler. Met sommige stukken heb ik goed kunnen lachen, andere vond ik er ver over en iets te kinderachtig. Score: 6/10.

Eddy Izzard: Glorious. Stand-up comedy. Efkes wennen aan zijn manier van doen (springt van de hak op de tak) maar zeer grappig. Score: 8/10

The Cook the Thief His Wife & Her Lover. Zware film over culinaire excessen, overspel, dacedentie, moord. Niet echt m'n ding. Score: 6/10.

Rocky. Boksfilm met Sylvester Stallone. Een oerklassieker en naar het schijnt de beste uit de reeks. Score: 8/10.

Le Temps Qui Reste. Film over een knorrige homoseksuele fotograaf die te horen krijgt dat hij gaat sterven aan kanker. Aangrijpend. Score: 7/10.

Aanrijding in Moscou met Barbara Sarafian. Mooi liefdesverhaaltje op z'n "Geintsch". Score: 7/10

Le Grand Blue van Luc Besson met Rosanna Arquette en Jean Reno. Heel mooie beelden, dun verhaaltje. Score: 7/10.

Waking Ned. Voor de 2de keer gezien wegens lang geleden en heel goed: grappig, goed verhaal, goeie Ierse muziek, mooie beelden. Score: 9/10.

Brute force

Hoe veilig is een cijferslot ? Als je het mij vraagt: niks, nada, nougabollen. De reden van deze pertinente uitspraak: Coghlan's Resettable Combination Padlock. Bekijk maar eens wat ze op de verkoopsite zeggen:

Veiligheid is belangrijk tijdens het reizen. Maar sleutels raak je snel kwijt, de oplossing is een cijferslot die jij zelf kan instellen. Kies dus voor de Coghlans Cijferslot.

De combinatie zou in seconden veranderd moeten kunnen worden en standaard is die 0-0-0. Instructies: trek aan de sluiting, draai die over 90 graden, duw zo ver mogelijk in. Tot zover alles prima. Terwijl die ingeduwd is: stel de nieuwe combinatie in. En nu komt de kat op het koord. Als je, terwijl je zo aan het draaien bent naar je nieuwe combinatie toe, de sluiting niet continu perfekt induwt, staat de combinatie verkeerd en kan je de sluiting niet meer terug in zijn oorspronkelijke stand zetten. Met een beetje geluk heb je dan een paar pogingen nodig om te achterhalen wat er juist verkeerd gegaan is, met een beetje pech niet. Dan heb je mijns inziens twee mogelijkheden: ten eerste, het onding naar de winkel terugbrengen en zeggen dat er iets mee scheelt. Ten tweede, alle mogelijke combinaties uitproberen. Er zijn drie ringetjes, van 0-0-0 tot 9-9-9, dus er zijn 1000 pogingen nodig om ze allemaal te testen. En hoelang denk je dat dat duurt ? Door het zelf te proberen heb ik gemerkt dat je 100 combinaties kan testen op nog geen 5 minuten. Dus je kan alle mogelijkheden afgaan op 50 minuten, en dan heb je ze wel àllemaal gehad. Dus 1 kans op 2 dat je het binnen de 25 minuten opengeprutst hebt. En dat noemen ze dan veilig... mijn gedacht.

Nostalgie

Waar is de tijd dat een volledig programma nog paste op een floppy'tje van 880 KB en draaide op een computer met 512 KB geheugen, zoals de Amiga 500 ? Héél lang geleden. Ter vergelijking: tegenwoordig heeft een deftige PC minstens 2 GB memory, dat is meer dan 4000 keer meer dan die Amiga, en op een gewone CD past ook al 800 keer meer dan op dat floppy'tje van toen...

Ah, nostalgie...

En waar is de tijd van die geweldige demo's, zoals Budbrain Megademo, 9 fingers, en van de games muziek die ver vooruit was op z'n tijd (we spreken van begin jaren '90) dankzij de Paula chip, naast Angus en Denise ? Dankzij Youtube kunnen we er makkelijk terug even van genieten...

Feestdag

Wat doet een wandelmens op een feestdag en er is goed weer ? Dan neemt die de vriendin mee met de wagen en rijdt naar het Belgisch wandelparadijs bij uitstek: de Voerstreek. Onze gids van dienst: Dagstappersgids Limburg, waaruit wandeling 16 van 21,5 km met als vertrekpunt Sint-Martens-Voeren. Het begin aan de kerk was wat moeilijk aangegeven, maar eenmaal op dreef waren de beschrijving en de markeringen redelijk duidelijk. Tot in het Bovenste Bos konden we de wit-rode strepen van GR-128 volgen, en vanaf daar was het uitkijken naar de geel-rode markeringen van het Krijtlandpad. Onderweg nog wat gepicknickt op een bankje in het bos en ietsje verder zijn we het noorden kwijtgeraakt zodat we na een 20-tal minuutjes (gelukkig maar) op hetzelfde punt uitkwamen. Buiten deze ene omzwerving zijn we vrij makkelijk terug aan de wagen geraakt. Het was een prachtige wandeling, met heel veel natuur, bossen, weiden, een beetje asfalt, een paar pittige klimmetjes en een aantal dorpjes met sympathieke terrasjes, zoals Teuven, Slenaken en Noorbeek.



Van al dat wandelen kregen we een grote honger, die we dan gestild hebben met een lekkere portie mosselen natuur in restaurant Mykene in het Muntstraatje in Leuven. Een aanrader voor wie houdt van goeie Belgisch-Franse keuken ! En er was nog net plaats genoeg voor een hoorntje met 1 bolleke stracciatella van bij Billy's Ice Cream op de Oude Markt. Voor wat mij betreft heeft de Crocantino afgedaan als beste ijssalon van Leuven !